Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/8576 K.2015/12396

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurların aşamalardaki tutarlı anlatımları ve bu beyanlar ile uyumlu olarak mağdur Metin aleyhine sanık tarafından yapılan icra takibi, aralarında herhangi bir ticari ilişki bulunmamasına rağmen ödünç verilen para miktarları, vergi inceleme raporlarında sanığın resmi makamlardan izin almadan birden fazla olacak şekilde kazanç karşılığında ödünç para verdiğinin belirtilmesi,

yine aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında bu miktarlardaki paraların karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde yüklenen zincirleme biçimde tefecilik suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden, dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yanılgılı değerlendirme sonucu, yargılama aşamasında 23/09/2011 gün ve 2011/283 Esas, 2011/240 sayılı Kararla birleştirilmesine karar verilen,

mükerrer olması nedeniyle de CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gereken dosyaya ilişkin olarak da usulüne uygun olarak savunması alınmadan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,