Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/8831 K.2015/12590

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların S.S. A.. K..nin 22/05/2005-25/05/2008 tarihleri arasında yönetim kurulu üyesi olarak görev yaptıkları, önceki yönetim tarafından ... pafta ... ada ... parselin müşterek maliklerinden D.. E.. ile 03/03/1998 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, hissesi karşılığında 2 daire ile 781 TL verilmesinin taahhüt edildiği, para ödenmesine rağmen arsanın kooperatife devredilmediği, sanıkların D.. E..’e karşı dava açmak yerine 24/05/2006 tarihinde kendisiyle yeniden gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalayarak üç konut ve 7.500 TL vermeyi kabul ve taahhüt edip kooperatifi zarara uğrattıkları iddia edilen olayda;

Borçlar Kanununun 22 ve 213., Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddeleri uyarınca taşınmaz satış vaadi sözleşmelerinin noter tarafından düzenlenmesi gerektiği, 03/03/1998 tarihli sözleşmenin bu şekil şartına uyulmaması nedeniyle geçersiz olduğu, ayrıca ilgiliye 781 TL ödenmesine rağmen inşaata henüz başlanamamış olması nedeniyle kooperatif edimini tam olarak yerine getirmediğinden arsa sahibine karşı bu sözleşmeye dayalı olarak ferağa icbar davası açılamayacağı, son genel kurul toplantısında yönetim kuruluna yeni arsa alımı yetkisi verildiği,

24/05/2006 tarihinde noter önünde yapılan gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin bu yetki kapsamında olduğu ve aynı tarihte hissenin kooperatife devredildiği, konut yapı kooperatiflerinin anasözleşmede gösterilen işlerin tamamlanması ve ferdi mülkiyete geçilip konutların ortaklar adına tescil edilmesiyle amacına ulaşmış sayılacağına ilişkin 1163 sayılı Kanunun 81. maddesi hükmü gözetildiğinde sanıkların görev gereklerine aykırı hareket etmedikleri gibi bilirkişinin kooperatifin 03/03/1998 tarihli sözleşme ile 1998-2002 yılları arasında görev yapan yönetim kurulu tarafından zarara uğratıldığına dair tespiti karşısında,

sanıkların eylemleri sonucunda TCK'nın 257/1. maddesindeki objektif cezalandırma şartları olarak öngörülen kişi mağduriyeti, kamu zararı veya kişilere haksız menfaat sağlama unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği de denetime imkan verecek şekilde ayrıntılarıyla açıklanmadan dosya kapsamına ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,