KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/900 E., 2014/5182 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mayıs 2014
- Tebliğname No
- 5 - 2012/307083
- Mahkemesi
- Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 05/10/2011
- Numarası
- 2010/83 Esas, 2011/164 Karar
- Suç
- Nitelikli zimmet ve görevi kötüye kullanma
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Nitelikli zimmet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Eylem ile ilgili olarak sanık hakkında disiplin soruşturması yapıldığının dosya içerisindeki belgelerden anlaşılması karşısında, öncelikle bu konuda adli soruşturma yapılıp yapılmadığının araştırılması, kuruma kabul edilecek kişilerin evinde bulunan malları ve paraları teslim alma görevinin olup olmadığının belirlenmesi, böyle bir görevinin olmadığının anlaşılması halinde de, fiile ilişkin soruşturma izni verilmemesine dair karara vaki itirazın yasal 10 günlük süreden sonra 14/07/2009 tarihinde Bölge İdare Mahkemesince havale edilip itirazın yerinde görülerek kaldırıldığı hususu da değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Suç tarihindeki ekonomik koşullar ve paranın satın alma gücü nazara alındığında, zimmete geçirildiği kabul edilen 305,00 TL’nin az değerde olduğu ve TCK'nın 249. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
Sanık hakkında TCK'nın 53/5. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğunun cezanın yarısından az olamayacağının nazara alınmaması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/900, K. 2014/5182, 8 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama