KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/9200 E., 2014/11409 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Kasım 2014
- Tebliğname No
- 4 - 2011/205234
- Mahkemesi
- Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 22/02/2011
- Numarası
- 2009/1144 Esas, 2011/148 Karar
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, kasten yaralama
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükümde sanığın 3.740.00 TL yerine 1.740.00 TL adli para cezasıyla mahkumiyetine karar verilerek eksik ceza tayini,
Görevi yaptırmamak için direnme suçunda verilen hapis cezasının para cezasına çevrilmesine, kasten yaralama suçunda adli para cezası tercih edilmesine rağmen kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeksizin hapis cezası tercih edilerek hükümlerin gerekçesinde çelişkiye neden olunması,
Somut olayda sanığa yüklenen suçların meydana getirdiği bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilerek, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2008 gün, 2008/149-163, sayılı Kararında da belirtildiği üzere,
adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın mahkumiyet hükmü olmayıp suç tarihi itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal engel teşkil etmediği gözetilmeden sanık hakkında yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/9200, K. 2014/11409, 24 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama