KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2013/9312 E., 2015/12412 K.·Görevi Kötüye Kullanma
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Haziran 2015
Karar Metni
454 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
REKTÖRLÜKTE BASIN VE HALKLA İLİŞKİLER MÜDÜRÜ OLARAK GÖREV YAPAN SANIKLARIN BAŞBAKANLIĞIN TEKİT YAZISINA CEVAP VERMEMELERİ
LÜZUMU MUHAKEME KARARI VERİLMEDEN KOVUŞTURMA YAPILMASI
FAİLİN LEHİNE OLAN KANUNUN UYGULANMASI GEREKTİĞİ
HÜKMÜN AÇIKLANMASINI GERİ BIRAKILMAMASI
YÜKSEKÖĞRETİM KANUNU (2547) Madde 53
TÜRK CEZA KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (6086) Madde 1
TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 257
TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 7
TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53
CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 231
"İçtihat Metni"İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
... Üniversitesi Rektörlüğünde Basın ve Halkla İlişkiler Müdürü olarak görev yapan sanıkların, T.C. Başbakanlık Bilgi Edinme Değerlendirme Kurulunca katılanın başvurusu üzerine gönderilen 13/07/2007 tarih ve 407 sayılı yazı ile 14/02/2008 tarih ve aynı sayılı tekit yazısına yanıt vermemeleri suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilmiş ise de;
belirtilen Yükseköğretim Kurumunda 657 sayılı Kanuna tabi olarak görev yaptığı anlaşılan sanıkların 2547 sayılı Kanunun 53/c maddesi uyarınca, görevleri dolayısıyla işledikleri ileri sürülen suçları nedeniyle yargılanabilmeleri için haklarında yükseköğretim kurulu başkanınca veya disiplin amirlerince doğrudan veya görevlendirecekleri soruşturmacı tarafından yapılacak ilk soruşturma üzerine, yetkili il idare kurulunca son soruşturmanın açılmasına dair lüzum-u muhakeme kararı verilmesi durumunda kovuşturma şartının oluşacağı gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kabule göre de;
Hükümden önce 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,
Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Adli sicil kayıtları bulunmayan sanıkların duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz herhangi bir halleri bulunmadığı ve yüklenen suç nedeniyle meydana gelmiş maddi nitelikte bir zararın belirtilmemiş olduğu da gözetilerek, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyecekleri hususunda ulaşılacak kanaate göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, CMK'nın 231/6. maddesindeki objektif ve subjektif koşullar irdelenmeksizin her iki sanık hakkında ayrı ayrı "dosya kapsamı, katılanın zarara uğradığını iddia etmesi,
sanığın olaydan sonraki davranışları, olaydan pişmanlık duymaması dikkate alınarak sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinde bahsi geçen hükmün açıklanmasının geri bırakılması maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan, takdiri indirim uygulama ve seçenek yaptırıma çevirme nedenleriyle de çelişkili gerekçelerle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2013/9312, K. 2015/12412, 12 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama