Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/9709 K.2014/11780

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Uyuşturucu madde ticareti yapmak suçuyla ilgili olarak polis merkezine davet etmek üzere ikametine gelen müştekileri gören sanığın, elindeki bıçağı müştekilere doğru sallayıp, sonrasında çocuğuna ve kendi boyun kısmına dayayarak "kesinlikle teslim olmam, gerekirse kendimi camdan atarım, sizin kabusunuz olurum, beni sağ yakalayamazsınız" şeklinde tehdit ettiği olay tutanağı ve müştekilerin soruşturma aşamasında alınan ilk beyanlarıyla sübuta ermekle tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bend halinde sayılan hususlar, aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." şeklindeki yasal düzenlemeler ve dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun düşmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi,

Atılı suçun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen Bakırköy 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/377 E. 2009/983 K. sayılı ilamın suç tarihinden sonra 03/12/2009 tarihinde kesinleştiğinin gözetilmeyerek mahkemesine ihbarda bulunulması,

CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen cümlede öngörülen miktarın altında olan yargılama giderinin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,