Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/9759 K.2015/13248

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Rüşvet suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmayan sanık S.. Ö.. müdafiin temyiz isteminin, keza Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas, 2008/23 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında tayin olunan cezaların miktarına göre müdafiilerin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317 ve 318. maddeleri uyarınca ayrı ayrı REDDİNE, incelemenin duruşmasız ve sanıklar İ.. S.., O.. E.. ve S.. Ö.. hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 252. maddesinde yapılan değişikliğin sanıkların lehine hükümler içermediği gözetilerek yapılan incelemede;

Suçun 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, sanık İ.. S.. hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.