Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2013/988 K.2014/4492

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre rüşvet alma ve verme suçlarından katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan H.. H..nin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 13/11/2012 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesindeki "... H.. H.. avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesinin verdiği yetkiye dayanılarak sadece bu suçlar yönünden H.. H..nin katılma talebinin kabulüne, incelemenin sanık Gani müdafii ve katılan H.. H.. vekilinin rüşvet alma ve verme suçlarıyla ilgili kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık G.. Ş.. hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunla, TCK'nın 257/1. maddesindeki yaptırım lehe değiştirilmesine rağmen bu fıkraya atıfta bulunan ve sanığın eylemine uyduğu kabul edilerek hakkında uygulanan 3. fıkrada aynı Kanunla yapılan değişiklik sonucu öngörülen yaptrımın aleyhe sonuç doğurduğu, hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105. maddesi ile TCK'nın 257/3. maddesi yürürlükten kaldırılmış ise de; bu tarih itibariyle sanığın eyleminin, 6352 sayılı Kanunun 86. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 252/2. maddesinde yer alan suça dönüştüğü ve bu düzenlemenin de aleyhe olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,

Sanık E.. Z.. hakkında verilen beraet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Kamu görevlisi olan G.. Ş..'ın eylemi görevi kötüye kullanma olarak kabul edilmek suretiyle bu kişi hakkında mahkumiyet kararı verildiği halde, menfaati temin eden konumunda bulunan sanığın TCK'nın 40/2. maddesi uyarınca özgü suç niteliğindeki görevi kötüye kullanma suçuna yardım eden olarak sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,