Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/10037 K.2017/5289

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; yapılan kolluk araştırması ile vergi incelemesinde sanığın tefecilik yaptığının tespit edilmesi, yine yargılama sırasında bilgisine başvurulan tanık ...'ın beyanında, ...'ın ödünç almış olduğu miktardan daha fazlasının sanığa geri ödendiğini ifade etmesi,

aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında önemli miktarlardaki paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, maddi gerçeğin açığa çıkarılması amacıyla ilgili icra dosyalarının getirtilerek incelenmesi, sanığın alacaklısı olduğu diğer icra dosyalarının da araştırılarak varsa borçlularının tanık sıfatıyla dinlenilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,