Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/10247 K.2015/10714

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Kovuşturma aşamasında davaya katılmasına karar verilen S.. M.. vekilinin yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmediği ve hükümden sonra ibraz ettiği 14/05/2013 günlü katılma istemi içeren dilekçesinin de temyiz iradesi taşımadığı anlaşıldığından, incelemenin sanık müdafiin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mahkemenin 30/12/2008 gün ve 2008/26 Esas, 2008/266 sayılı Kararıyla zincirleme biçimde nitelikli zimmet suçundan lehe olarak tespit edilen 5237 sayılı Yasa hükümleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında uygulanma koşulları bulunmadığı halde anılan Yasanın 248. maddesi hatalı olarak uygulanmış ve hüküm yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde bu kez hakkında lehe kabul edilen 765 sayılı TCK'nın rızai ve tam ödeme nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin 202/3. madde ve fıkra hükmünün uygulanmamış olması,

karşı temyiz bulunmayan ilk hükümde 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sadece ceza miktarı bakımından kazanılmış hak oluşması ve son hükümde belirlenen sonuç ceza miktarının ilk hükümdeki netice ceza miktarından az olması sebebiyle, yine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına 2.640,00 TL. yerine yazılı şekilde noksan maktu vekalet ücretine hükmolunması ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,

mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın zimmetine geçirdiği toplam para miktarının teselsül ederek oluştuğu gözetilmeden hükmolunan adli para cezasının 765 sayılı TCK'nın 80. maddesi uyarınca ayrıca arttırılması,

Önceki hükmün, sadece sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28/11/2012 gün ve 2010/7382 Esas, 2012/12172 Karar sayılı ilamıyla bozulduğu ve 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmolunmadığı nazara alınmaksızın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı biçimde sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 219/son maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilmesi,

Kabule göre de;

765 sayılı TCK'nın 219/son maddesi uyarınca müebbeten memuriyetten men cezası verildiği halde sanık hakkında ayrıca aynı Kanunun 31. maddesinin de uygulanması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "Sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 31. maddesi gereğince müebbeten kamu hizmetlerinden ve 219/son maddesi gereğince memuriyetten yasaklanmasına," ilişkin kısmın tamamen hüküm fıkrasından çıkartılması,