KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2014/10848 E., 2015/1412 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2015
- Tebliğname No
- KYB - 2014/364624
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheli Süleyman B.. Ç.. hakkında son soruşturmanın açılması talebini kapsayan Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17/01/2014 tarihli ve 2014/511 soruşturma, 2014/198 Esas, 2014/24 sayılı iddianame üzerine, son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2014 tarihli ve 2014/25 Esas, 2014/83 sayılı Kararının;
Dosya kapsamına göre; sanığın, müşteki S. E. vekili sıfatıyla Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/119 Esas sayısında takip ettiği tefecilik yapmak, birden fazla kişi tarafından birlikte yağma ve mağdurun bir senedi vermeye mecbur edilmesi suretiyle yağma suçlarından sanıklar M. S. U. ve E. D. ile birlikte şikâyetçi H. O.’ın da yargılandığı kamu davasında mahkemece dinlenilmelerine karar verilen tanıklar D. İ. ve F. G.’e, H. O.’ın geldiği grup ile S.
E.’u işyerinde tehdit ve darp etmek suretiyle etkisiz hale getirip suça konu senetleri zorla aldığını belirtmeleri yönünde telkinde bulunarak baskı uyguladığı gibi, müşteki lehinde, sanık H.
O. aleyhinde beyanda bulundukları takdirde kendilerine işyerindeki alacaklarının ödenmesinin sağlanacağını söyleyerek yargılamanın seyrini değiştirmeye çalıştığı ve sanığın görevini kötüye kullandığı anlaşıldığı halde, 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 59/1-2. maddesi hükmü uyarınca sanık Süleyman B..
Ç.. hakkında son soruşturma açılmasına karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 27/10/2014 gün ve 94660652-105-07-7248-2014- 18520/63653 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2014/10848, K. 2015/1412, 20 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama