Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/11035 K.2014/12540

Beden veya ruh sağlığını bozacak biçimde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanıklar S.. G.., S.. K.. ve G.. K.. haklarında yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkumiyetlerine dair, Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07/02/2007 gün ve 2005/177 Esas, 2007/25 Karar sayılı hükmün sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 21/01/2008 gün ve 2007/12654 Esas, 2008/6 Karar sayılı ilamı ile onanması yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/05/2014-26/11/2014 gün ve 2014/167553 sayılı yazıları ile itiraz isteminde bulunması üzerine dosya Daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay C. Başsavcılığının itirazı yerinde görülmekle İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 21/01/2008 gün ve 2007/12654 Esas, 2008/6 Karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05/04/2011 gün ve 2011/56 Esas, 2011/76 sayılı Kararında açıklandığı üzere; mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin raporun, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş bir heyetten alınması gerektiği ve 2659 sayılı Adli Tıp Kanununun 19/02/2003 tarih ve 4810 sayılı Kanununla değişik 16, 7/f ve 23/B maddeleri birlikte değerlendirildiğinde,

mağdurlarla ilgili olarak basit ya da nitelikli cinsel istismar eylemleri sonucunda ruh sağlığında 5237 sayılı TCK'nın 103/6. maddesi kapsamında bir bozulma olup olmadığının tespiti görevinin Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun görevi dahilinde olup, kurulun bir başkan ve adli tıp uzmanı iki üye ile birlikte, tetkik edilecek konunun uzmanı Çocuk Psikiyatristi bir üye olmak üzere en az dört üyenin iştirakiyle karar vereceği, Adli Tıp Kanununun 23. maddesinin B bendinin 2. fıkrasının son cümlesinde ise “Şu kadar ki tetkik edilecek konu, ilgili uzman üye hazır bulunmadıkça müzakere edilemez” hükmü bulunduğu,

ancak belirtilen bu hükme aykırı olarak Çocuk Psikiyatri uzmanı bir üye heyete iştirak etmeden veya 2659 sayılı Adli Tıp Kanununun 4810 sayılı Kanunla değişik 24/1. maddesi gereğince çocuk psikiyatristi bir uzman bilirkişi görevlendirilip olay nedeniyle mağdurun ruh sağlığında bir bozulma olup olmadığı konusunda rapor alınmadan, ya da Çocuk Psikiyatri uzmanının da olduğu bir rapora dayanılmadan Ergen Psikiyatri uzmanı olan başkan ile Adli Tıp Uzmanı, Kadın Hastalıkları Doğum Uzmanı, Radyoloji Uzmanı, Üroloji Uzmanı ve Çocuk Cerrahisi Uzmanının iştirakiyle verilen “olaya bağlı olarak mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu,

durumunun TCK'nın 103/6. maddesine mümas bulunduğuna” dair Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 19/07/2006 tarih ve 2052 sayılı mütalaasına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Eylemi birden fazla kişiyle birlikte cebir ve tehdit kullanarak gerçekleştiren sanıkların cezası TCK'nın 103/1, 103/3 ve 103/4. maddeleriyle belirlendikten sonra 103/6. maddesi uyarınca artırılması yerine, doğrudan 103/6. maddenin uygulanması,

Hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile değişik TCK'nın 103. maddesi hükümleri nazara alınarak sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi lüzumu,