Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/11110 K.2018/4245

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli şekilde faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması,

maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, daire alımlarının ne şekilde gerçekleştirildiği ile para transferlerinin bankalar aracılığıyla yapılıp yapılmadığının varsa sanığın alacaklı olduğu başka icra takip dosyalarının tespitiyle takip borçlularının tanık sıfatıyla dinlenilmesi,

gerektiği takdirde ilgili vergi dairesine yazı yazılarak sanık hakkında bu konuda vergi inceleme raporu aldırılması ile tefecilik suçunda suç tarihinin, kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih, zincirleme suçlarda ise son suçun işlendiği gün olduğu ve tefecilik suçunun zincirleme biçimde işlenebileceği nazara alındığında, dosya kapsamında sanığın tefecilik yaptığı iddiasıyla yargılandığı başka kamu davaları bulunduğunun anlaşılması karşısında söz konusu dosyanın araştırılması, derdest ise birleştirilmesi,

karara çıkmış ve kesinleşmiş ise onaylı örneğinin getirtilerek incelenmesinden sonra eylemler arasında hukuki kesinti oluşup oluşmadığının ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının saptanması, ayrıca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin belirlenmesi halinde sanığa TCK'nın 241. maddesi gereğince verilecek cezadan aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra kesinleşen dava dosyasından verilen cezanın mahsubu ile oluşur ise aradaki fark kadar cezaya hükmedilmesi,

hukuki kesintinin gerçekleşmesi halinde ise ayrı ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,