KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2014/12354 E., 2015/9604 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Nisan 2015
- Tebliğname No
- 5 - 2014/385351
- Mahkemesi
- Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 26/05/2009
- Numarası
- 2006/710 Esas, 2009/535 Karar
- Suç
- Tefecilik
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık Ş.. Ç.. hakkındaki hükmün incelenmesinde;
Adli sicil kaydına göre mükerrir olan ve suç tarihleri arasında birden fazla kişiye, değişik tarihlerde birden çok kez kazanç karşılığı ödünç para verdiği kabul edilen sanık hakkında TCK'nın 58/6-7 ve 43/1-2. maddelerinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, TCK'nın 61/8. maddesi uyarınca, adli para cezasının hesabında artırım ve indirimlerin gün esası üzerinden yapılması ve belirlenen gün sayısının 52/2. maddesi gereğince kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarla çarpılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması ise sonuca etkili bulunmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,
Sanık C.. Ç.. hakkındaki hükmün incelenmesinde ise;
Başka bir suçtan dolayı cezaevinde tutuklu olan sanığa iddianamenin tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; ilk defa sorgusu sırasında okunan iddianame ile sorgu arasında bir hafta süre bulunması gerektiği yönündeki CMK'nın 176/4. maddesine ve duruşmaya ara verilmesini isteme hakkı olduğu da hatırlatılmayıp aynı Kanunun 190/2. maddesine uyulmaması ve duruşmada hazır bulunmaktan bağışık tutulma talebi bulunmadığı halde duruşmada bizzat hazır edilmesi sağlanmadan yargılamaya devam edilerek CMK'nın 193 ve 196/2. maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2014/12354, K. 2015/9604, 8 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama