Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/12409 K.2015/8195

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Temel cezanın doğrudan TCK'nın 235/3-a maddesi gereğince tayini gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkum olduğu 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası TCK'nın 51. maddesine göre ertelenen sanık hakkında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06/04/2010 gün ve 2010/4-71-76 sayılı Kararında da açıklandığı üzere; cezası ertelenen sanık hakkında ertelemenin yasal sonucu olmasından ötürü zorunlu olarak hükmedilmesi gereken ve bu nedenle de aleyhe değiştirme yasağına konu oluşturmayan denetim süresinin alt sınırının, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeksizin, 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle aynı Kanunun 51/3. maddesine aykırı davranılması,

5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasındaki hak yoksunluğuna hükmolunamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hak yoksunluğuna ilişkin kısmın "5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 53/3. maddesine