Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/1405 K.2014/5194

Görevi kötüye kullanmak suçundan şüpheliler K.. G.. hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/06/2013 tarihli ve 2013/19154 soruşturma, 2013/11586 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair Boğazlıyan Ağır Ceza Mahkemesinin 23/07/2013 tarihli ve 2013/949 değişik iş sayılı kararının;

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14/11/2007 tarihli ve 2007/9636 Esas, 2007/9375 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı,

aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, 26/03/2005 tarihinde meydana gelen etkili eylem, kavgada bıçak çekme ve sövme suçlarının müşteki-şüphelisi F..

K..'un şikayetçi olduğunu bildirmesine rağmen bu olayla ilgili olarak Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/05/2005 tarihli ve 2005/6243 hazırlık, 2005/6297 sayılı takipsizlik kararının kendisine tebliğ edilmemesi sebebiyle itiraz hakkını kullanamadığından bahisle yaptığı şikayet üzerine,

o dönemde görev yapan kalem personelinin açık kimlikleri tespit edilip, olayla ilgili ifadelerine başvurulması gerektiği nazara alınmadığı gibi, suç tarihi olarak takipsizlik kararının verildiği 24/05/2005 tarihi esas alınıp, dava zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, gerek karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usul Kanununun 164. maddesinde, gerekse 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 172. maddesinde kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın hangi süre içerisinde ilgililerine tebliğ edileceğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığı,

anılan karar tebliğ edilmediği sürece, tebliğ yapması gereken görevli veya görevliler açısından görevi kötüye kullanma suçunun işlenmeye devam ettiği, bu nedenle suç tarihinin takipsizlik kararının verildiği tarih değil, müştekinin şikayeti üzerine ilgili dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda tebligatın yapılmadığına dair tutanağın düzenlendiği 07/06/2013 tarihinin suç tarihi olarak kabul edilmesi gerektiği, bu haliyle dava zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü

yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 17/12/2013 gün ve 94660652-105-38-7799-2013/19160/77404 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü: