Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/1550 K.2016/2890

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; Sanığın eylemi sabit görülmeyerek beraatine karar verilmesine rağmen hükümde CMK'nın 223/2-e maddesi yerine aynı Kanunun 223/2-c maddesinin gösterilmesi sonuca etkili görülmemiş, kazanç elde etmek için ödünç para verme eylemine iştiraki tespit edilemediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde ise;

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında;

müştekinin aşamalardaki ifadeleri, tanıkların beyanları, düzenlenen sözleşme ve senet örnekleri, tapu kayıtları ile aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında önemli miktarlardaki paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın değişik zamanlarda kazanç elde etmek amacıyla katılana ödünç para vermek suretiyle yüklenen zincirleme tefecilik suçunu işlediği ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden dosya kapsamı,

oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,