Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/2017 K.2016/3909

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında;

mağdur ...'nın sanıktan faiz karşılığı borç para aldığına dair beyanı, bunu doğrulayan tanık ...'in anlatımları, icra takip dosyaları, dosyaya sunulan protokol, vergi inceleme raporu ile aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında önemli miktarlardaki paranın karşılıksız verilmesinin de hayatın olağan akışına aykırı bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdura kazanç elde etmek amacıyla ödünç para vermek suretiyle yüklenen tefecilik suçunu işlediği ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden dosya kapsamı,

oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,