Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/2050 K.2016/3292

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması,

bu bağlamda sanıkların faiz karşılığı ödünç para verdiklerine yönelik maktül ...'nin intihar mektubu ile ...'ın soruşturma aşamasındaki 31/01/2011 tarihli beyanları değerlendirildiğinde, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanıkların faiz karşılığı borç para verip vermediklerinin kesin olarak belirlenebilmesi amacıyla kolluk marifetiyle araştırma yaptırılması,

alacaklı oldukları icra takip dosyalarının tesbitiyle varsa takip borçlularının tanık sıfatıyla dinlenilmesi ve gerektiği takdirde ilgili vergi dairesine yazı yazılarak sanıklar hakkında bu konuda vergi inceleme raporu düzenlettirilmesinden sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,