Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/2922 K.2014/5066

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi; Sanık hakkında hükmedilen cezanın tutarına nazaran koşulları bulunmadığından müdafiinin vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

S.S.

Bursa Özlüce Toplu İşyeri Kooperatifi yönetim kurulu başkanı olan sanığın sahte tahsilat fişleri düzenlemek şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 204/2. maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 207. maddesine göre hesaplanan zamanaşımı süresinin dolduğunun kabulüyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi ve zimmet suçunu anılan Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına" karar verilmesi

gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış; bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23.03.2004 tarih ve 2003/8687 Esas, 2004/2100 Karar sayılı ilamı ile bozulan ve bu itibarla kazanılmış hakka konu teşkil eden 03/10/2002 tarihli ilk hükümde yer alan cezalardan daha ağır cezaya hükmolunmak suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle hükmün bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hüküm fıkrasına “03.10.2002 tarihli ilk hükmün aleyhe temyiz edilmemesi nedeniyle sanığın oluşan kazanılmış hakkı gözetilerek infazı gereken sonuç cezanın 5 yıl hapis ve 2.879 TL adli para cezası olarak belirlenmesine”