Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/3569 K.2014/10542

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklar İ.. Y.., K.. K.., İ.. Y.. ve Zekiye Baba haklarında hükmedilen cezaların tutarına, A.. K.. hakkında ise hükmolunan ceza miktarı itibariyle şartları oluşmadığı gibi süresinden sonra da olduğu anlaşılmakla, adı geçen sanıklar müdafiilerin koşulları bulunmayan vaki duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi gereğince ayrı ayrı REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklardan E.. T..'nun hükümleri temyiz etmediği gözetilerek yapılan incelemede;

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada mahkeme başkanı ve üye hakimleri ile zabıt katibi tarafından elektronik imza ile imzalanmadığı anlaşılan, 20/05/2009 günlü tensip tutanağının 3. sayfasının, 16/06/2009 günlü 1. oturuma ait duruşma tutanaklarının tamamının, 03/11/2009 günlü 2. celseye ait duruşma tutanağının ise 1. sayfasının aslının ya da onaylı birer suretinin dosya arasında bulundurulmaması,

Hükümlerden sonra 30/04/2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 235. maddesinde düzenlenen ihaleye fesat karıştırma suçu için aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hapis cezasının alt ve üst sınırlarının değiştirilmesi, bu suç sonucunda ilgili kamu kurumu veya kuruluşu açısından bir zarar meydana gelmesi durumunda cezanın yarı oranında artırılmasını öngören 3. fıkranın ise,

“İhaleye fesat karıştırma suçunun:

a) Cebir ve tehdit kullanmak suretiyle işlenmesi halinde temel cezanın alt sınırı beş yıldan az olamaz. Ancak, kasten yaralama veya tehdit suçunun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hallerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca bu suçlar dolayısıyla cezaya hükmolunur.

b) İşlenmesi sonucunda ilgili kamu kurumu veya kuruluşu açısından bir zarar meydana gelmemiş ise, bu fıkranın (a) bendinde belirtilen haller hariç olmak üzere, fail hakkında bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde yeniden düzenlenmesi karşısında; TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü ve TCK'nın 235/2-d bendinden kurulan mahkûmiyet hükümleri ile diğer hükümler arasındaki bağlantı ve iştirak hususları nazara alınıp sanıkların hukuki durumunun mahkemesince yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,