KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2014/3570 E., 2019/4427 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Tebliğnamede isimlerine yer verilen sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında bir temyiz olmadığı gözetilerek yapılan incelemede;
Resmi belgede sahtecilik suçunun mahiyetine göre doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan ... Bakanlığının vekili aracılığı ile yapmış olduğu temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin suçtan zarar gören Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı, kovuşturma aşamasında kamu davasından haberdar edilmeyen ve bu suçun zarar göreni olan Milli Eğitim Bakanlığının hükümleri temyiz hakkı bulunduğu, adı geçen Bakanlığın bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,
4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca suç tarihinde Bayındırlık ve İskan İl Müdürlüğünde mühendis ve mimar olan sanıklar hakkında yetkili merciden soruşturma izni alınması gerektiği ancak dosyada izin alındığına ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı gözetilip durma kararı verilerek, hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulması yerine yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2014/3570, K. 2019/4427, 17 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama