Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/3772 K.2014/4682

Görevi kötüye kullanma suçundan sanık F.. Ö.. hakkında yapılan yargılama sonunda; atılı suçtan mahkumiyetine dair Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/12/2011 gün ve 2011/252 Esas, 2011/361 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 25/11/2013 gün ve 2012/11343 Esas, 2013/11263 Karar sayılı ilamı ile onanması yönündeki kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/03/2014 gün ve KD - 2014/77225 sayılı yazısı ile itiraz isteminde bulunması üzerine dosya Daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay C.Başsavcılığının itiraz sebebi yerinde görüldüğünden itirazın KABULÜNE, Dairemizin 25/11/2013 gün ve 2012/11343 Esas, 2013/11263 Karar sayılı Kararının KALDIRILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suçu 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işleyen F.. Ö.. hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca “cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 257/2, 62, 52/2. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasının paraya çevrilmesi sonucunda 3.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken hesap hatası sonucu cezanın 6.000 TL olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,