KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2014/3858 E., 2014/6537 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Haziran 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2013/66786
- Mahkemesi
- Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 05/12/2012
- Numarası
- 2012/1135 Esas, 2012/1056 Karar
- Suç
- Mühür bozma
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Bozmadan sonra tensiben verilen 05/12/2012 tarihli birinci celse için sanık adına çıkarılan davetiyeye mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediği takdirde CMK'nın 176/2. maddesi uyarınca zorla getirileceği ve 98/3. maddesi gereğince hakkında yakalama emri düzenlenebileceği şeklinde açıklama yazıldığı, gelmediği takdirde yokluğunda karar verileceğine ilişkin bir meşruhat yazılmadığı gözetilmeden sanığın katılmadığı anılan celsede hüküm kurulması,
Kısa kararın yazılı olduğu 05/12/2012 tarihli celse tutanağındaki hüküm bölümüne "Hüküm aynı ceza tekerrür olmayacak" şeklinde ibareler yazılarak hükmün karıştırılması,
TCK'nın 203/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilirken denetime imkan verecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,
Gerekçede hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen sanık hakkında hükümde cezanın TCK'nın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi suretiyle çelişki oluşturulması,
Sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK'nın 231/7. maddesi yanlış yorumlanarak “Sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmiş olması nedeniyle...” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2014/3858, K. 2014/6537, 11 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama