Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/4299 K.2014/8665

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yağma eylemini birden fazla kişi birlikte olacak şekilde ve kendisini ruh bakımından savunamayacak kişiye karşı işlediği anlaşılmasına rağmen hükümde TCK'nın 149/1-e maddesine yer verilmemesi ve temel ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılması,

ayrıca yargılama sırasında sanığın zararı ödeme isteğinin katılan tarafından kabul edilmemesi üzerine mahkemece belirlenen bir tevdi mahalline paranın yatırılmasının sağlanmasından sonra etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen TCK'nın 168/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,