KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2014/4894 E., 2016/5146 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu kurum ve kuruluşlarının aracı kılınması suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- Sanık ...'ün eyleminin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyetine, diğer sanıkların beraatlerine
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki 14. maddesinde, "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir." hükmü yer almaktadır.
Ayrıca "tavsif"in ve buna bağlı olarak görevli dairenin neye göre belirleneceğine ilişkin Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 15/07/2009 gün ve 2009/7-7, 15/07/2009 gün ve 2009/8-8, 25/12/2009 gün ve 2009/13-13 sayılı ve benzeri kararlarında da belirtildiği üzere, iddianamedeki anlatım ile sevk maddeleri arasında uyumsuzluk bulunması ve sevk maddelerinin yanılgı sonucu belirlenmesi durumunda görevli dairenin yanlış belirlenmiş sevk maddelerine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerekmektedir.
İddianame içeriğine göre “suç tarihlerinde...Koruma Kurulu başkan ve üyeleri olan sanıkların, yetkileri olmadığı halde Hazineye ait arazileri tanıklara kiraya vermek suretiyle yarar sağladıklarının" iddia edildiği ve...
Asliye Ceza Mahkemesi tarafından eylemin TCK 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; iddianame ve görevsizlik kararının içeriğine, temyizin kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve yukarıda açıklanan Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu kararlarında ortaya konan ilkelere göre, temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2014/4894, K. 2016/5146, 23 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama