Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/5178 K.2019/8422

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Başvurularının kapsamına göre incelemenin, katılan vekilinin sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükmü ile vekalet ücretine, sanıklar ..., ... ve ... ile sanıklar ... ve ... müdafin ise adı geçen sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla SINIRLI OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında denetim görevinin ihmali suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa isnat edilen suçun 5237 sayılı TCK'nın 251/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı sürelerine tabi olduğu, son suç tarihi olan 01/06/2007 ile inceleme günü arasında ilaveli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat, sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Bilecik PTT Merkez Müdürlüğünde dağıtıcı ve ödemeli servisi memuru olarak görev yapan sanıkların, ödeme şartlı posta maddelerinin bedellerini ilgililerinden tahsil ettikten sonra derhal göndericisine havale edilmesi gerekirken, bir müddet uhdelerinde tuttuktan sonra herhangi bir soruşturma başlamadan önce söz konusu bedellerin gecikmeli olarak göndericilerine havale edilmesini sağladıkları, bu şekilde basit kullanma zimmeti suçunu işlediklerinden bahisle haklarında açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda sanık ...'nin beraatine, diğer sanıkların ise mahkumiyetine karar verilmiş ise de;

müfettiş ve bilirkişi raporlarına göre sanıkların nemalandıkları tutarların "22,63'',''0,72'', ''32,64'', "0,52" ve ''7,95'' TL tutarındaki cüzi miktarları içermesine ve sanıkların söz konusu posta ücretlerini kullandıklarına ya da zimmet kastıyla uhdelerinde tuttuklarına dair savunmalarının aksine bir delil elde edilememiş olmasına nazaran, söz konusu bedellerin görev gereklerine aykırı biçimde gecikmeli olarak göndericilerine havale edilmesi suretiyle mağduriyetlerine yol açma şeklindeki eylemlerinin, her bir sanık yönünden zamanaşımı süreleri ve zincirleme suç hükümleri de gözetilerek,

ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu nazara alınmadan, yazılı şekilde kullanma zimmeti suçundan beraat ve mahkumiyet hükümleri kurulması,

Haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıklar yönünden kabule göre de;

1-Sanıkların bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde eylemlerini gerçekleştirdikleri kabul edildiği halde, TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca cezalarının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı Kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3-Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanması sırasında hak yoksunluğuna ilişkin sürenin belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüt hasıl olacak biçimde uygulama yapılması,

4-Sanıklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olması karşısında, kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan PTT Genel Müdürlüğü lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi,