Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/5493 K.2016/5905

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararı verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak biçimde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Anayasa m. 38/4, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 6/2, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi m. 11, Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi m. 14/2), sanığın aşamalarda değişmeyen savunmaları,

sanık tarafından katılana Asliye Hukuk Mahkemesi'nin gerekçeli kararının tebliğ edildiği ve temyiz süresinin bitim tarihi ile kararın temyiz edilebilmesi için masraf vermesi gerektiği yönünde bilgi verildiğine dair tutulan 08/05/2009 tarihli tutanak ve tutanağı doğrulayan tanık beyanlarıyla tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,