Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/5807 K.2016/5599

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararı verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak biçimde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Anayasa m. 38/4, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi m. 6/2, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi m. 11, Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi m. 14/2), sanığın, İlçe Kaymakamının bilgisi dahilinde köy meydanına bakan evlerin girişlerine kadar taş döşenerek kendilerinden salma dışında fark alındığına ilişkin aşamalarda değişmeyen savunması,

bu savunmayı kısmen doğrulayan 21/03/2013 tarihli bilirkişi heyeti raporu ve salma dışında ücret ödeyen tanıkların beyanları ile kilit parke taşı döşemesinde kamunun kullanımına açık meydanlar ve yolların kaplanması şeklinde uygulama olduğu, şikayet konusu yerlerin çok eskiden beri kamunun kullanımına açık meydanlar olduğuna ilişkin ...

Kaymakamlığı'nın 09/05/2012 gün ve 961 sayılı yazısı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın suç kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,