Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/6092 K.2016/6238

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklar ... ve ... müdafiin yasal süresinden sonra yaptığı ve hükmolunan sonuç ceza miktarı itibariyle de koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE, suçtan zarar gören ve kovuşturma aşamasında katılma talebi reddedilen müşteki ...'nın kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün 15/07/2013 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılma talebinin kabulüne ve incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararı verilebilmesi için suç oluşturan fiilin sanık tarafından işlendiğinin hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak, herkesi inandıracak biçimde kanıtlanması ve şüphenin masumiyet karinesinin gereği olarak sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği (Anayasa m.38/4, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesi m.6/2, İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi m.11, Medeni ve Siyasi Haklar Sözleşmesi m.14/2), sanık ...'ın aşamalardaki savunmaları, sanıklar ... ve ... tarafından tutulan tutanak üzerine işyeri Torbalı Belediyesince 27/05/2010 tarihinde mühürlendikten sonra ...

(Hançer) tarafından şikayette bulunulmuş olması, söz konusu işyerinde kamu görevlisi olan sanıklar tarafından suç tarihinden önce 24/08/2009, suç tarihinden sonra ise 20/04/2010 ve 24/05/2010 tarihlerinde tutanak tutulması, tutanaklarla ilgili işlem yapma yetkisinin anılan sanıklara ait olmaması, paranın ele geçmemiş olması ve tüm dosya kapsamından sanık ...'ın savunmasının aksine rüşvet aldığı,

keza buna bağlı olarak sanık ...'nun da rüşvet verdiği hususlarında her türlü kuşkudan uzak, somut ve yasal delil de elde edilemediğinden CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmesi yerine yanılgılı değerlendirme ve yetersiz gerekçelerle sanık ...'in mahkumiyetine, sanık ...'nun da olayda hukuka uygunluk nedeni bulunduğunun kabulüyle CMK'nın 223/2-d maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Sanık ...’un hükümden sonra 12/12/2013 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen güncel nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus araştırılarak 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Kabule göre de;

Rüşvet verme suçunda etkin pişmanlıkta bulunduğu kabul edilen sanık ... (Hançer) hakkında CMK'nın 223/4-a maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken aynı Kanunun 223/2-d maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin olarak TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Suça konu paranın ele geçirilip emanete alınamaması nedeniyle TCK'nın 254/2. maddesi gereğince sanıklardan alınıp sanık ... (Hançer)'e iadesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,