Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/6627 K.2016/6474

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması,

bu bağlamda mağdurlar ..., ... ve ...'nın tüm aşamalardaki, mağdur ...'ın ise soruşturma aşamasındaki birbirleriyle tutarlı anlatımlarına göre sanıktan kazanç karşılığında ödünç para almaları, tanıklar ..., ... ve ...'in beyanları, 20/07/2012 tarihli kolluk araştırma tutanağı içeriği, sanık ile mağdurlar arasında herhangi bir ticari ilişki bulunmamasına rağmen ödünç verilen borç miktarının fazla olması,

ödünç verilen para karşılığında katılanlardan senet alınması hususları birlikte değerlendirildiğinde yüklenen zincirleme biçimde tefecilik suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,