Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/7278 K.2019/11272

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... müdafin süresinden sonra vaki ve sonuç ceza miktarı itibarıyla da koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Tebliğname başlığında adlarına yer verilen sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz talebi bulunmadığı, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin beraat hükümlerine, sanık ... müdafin temyiz talebinin sanık hakkında verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ... ve ... hakkında rüşvet alma ve rüşvet verme, ... hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, ... ve ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma, ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından verilen mahkumiyet, ... hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma, ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, diğer sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Anayasanın 141/3, CMK'nın 34/1 ve 289/1-g maddeleri gereğince, hakimlerin ve mahkemelerin her türlü kararının gerekçeli olarak yazılmasının zorunlu olduğu, CMK'nın 230/1. maddesine göre de mahkumiyet hükmünün gerekçesinde delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi,

ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi gibi hususların bulunması gerektiği halde, sanıkların her birinin eyleminin ayrı ayrı değerlendirilerek delilleriyle birlikte hangi sanığın hangi eylemi nedeniyle sorumlu tutulduğu somut gerekçelerle ortaya konulmadan, keza sanıkların sabit görülen fiilleri ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi ile delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği de gözetilmeden, gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde sanıklar ... ve ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükümleri tesisi,

5237 sayılı TCK'nın 204/2 ve 257. maddelerinde düzenlenen kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği ve görevi kötüye kullanma suçlarının aynı Kanunun 40/2. maddesine göre özgü suç niteliğinde oldukları ve ancak kamu görevlileri veya özel kanunlarında kamu görevlileri gibi cezalandırılacakları hükme bağlanmış kişilerce işlenebileceği, bu suçlara iştirak eden diğer kişilerin ise azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri, faili bulunmayan suça şerikliğin mümkün olmadığı gözetilerek.

Karayolları 15. Bölge Müdürlüğü araç muayene istasyonunda görevli sanıklar ... ve ...'nun bir kadro karşılığı gösterilmek suretiyle çalıştırılan sözleşmeli personel statüsünde olup olmadığının kesin olarak tespit edilmesi, kadro karşılığı çalıştırıldıklarının anlaşılması halinde 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanuna göre haklarında soruşturma izni alınmak üzere durma kararı verilmesi,

azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecek olan diğer sanıkların hukuki durumlarının da bu sanıklarla birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, genel hükümlere göre yapılan soruşturma sonucu açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Araçların görevlilerce incelenmek suretiyle muayene edilmesi gerektiğinden, araçların muayene sırasında istasyon dışına park edildiği şeklindeki savunmalara itibar edilemeyeceği nazara alınarak, suça konu araçlara ilişkin ruhsat, trafik tescil ve muayene evraklarının temini, teknik takip tutanaklarını düzenleyen kolluk görevlileri tanık olarak dinlenerek muayene için istasyona gelen araçların teknik takip yapılan noktadan görülmeme ihtimalinin olup olmadığı, bilirkişi raporunda görüntü kaydı yapılmadığı belirlenen zaman dilimleri içerisinde neden kayıt yapılmadığı,

bu zaman aralıklarında istasyona muayene amacıyla gelen araç bulunup bulunmadığı hususları sorularak ruhsat üzerinden muayene işlemi yapıldığı iddia edilen araçların muayene yapılan tarihlerde istasyona getirilip getirilmediklerinin tespiti, Karayolları Genel Müdürlüğünden suç tarihleri itibarıyla LPG'li araçların muayene usulü hakkında bilgi alınmak suretiyle sızdırmazlık raporu veya yerine geçen belge ibraz edilmesi mecburiyeti bulunup bulunmadığının belirlenmesi, araçları resmiyette adlarına kayıtlı bulunmayan sanıkların hukuki durumlarının ayrıca değerlendirilmesi,

gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak suça konu araçlara usulsüz şekilde muayene işlemi yapılıp yapılmadığının belirlenmesi sonrasında sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

Hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesinde tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanık ...'nun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanıklardan ...'un 29/09/2015 ve ...'nun 11/04/2015 tarihlerinde öldükleri UYAP ortamından temin edilen nüfus kayıtlarından anlaşıldığından, bu hususlar mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Mahkumiyet hükümleri yönünden; Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılması gerekliliği,