Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/7947 K.2017/4098

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

O yer Cumhuriyet Savcısının dilekçesinin kapsamına göre temyiz talebinin sadece sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacı ile örgüt kurmak ve örgüte üye olmak suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik olduğu, Hazine vekilinin temyiz talebinden ise 10/06/2014 tarihli dilekçeyle vazgeçtiği anlaşılmakla; incelemenin sanıklar ... ve ... müdafiileri ile sanıklar ... ve ...'ın kendileri hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine, O yer Cumhuriyet Savcısının ise sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacı ile örgüt kurmak ve örgüte üye olmak suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacı ile örgüt kurmak ve örgüte üye olmak suçundan verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında göçmen kaçakçılığına teşebbüs, rüşvet vermeye teşebbüs, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanmak, sanık ... hakkında ise göçmen kaçakçılığına teşebbüs suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan kurulan mahkumiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça konu sahte sürücü belgesinin kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli belgelerden olmadığı nazara alınmadan, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 204/3. maddesinin, ayrıca sanığın sahte sürücü belgesi düzenlemesi neticesinde aynı soruşturmadaki ifade ve sorgu işlemleri sırasında bu belgeyi kullanmaktan ibaret eyleminin kesintisiz biçimde hukuki anlamda tek bir fiille işlendiği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, (C-4) nolu hüküm fıkrasındaki TCK'nın 204/3 maddesinin uygulanmasına ilişkin 2. bendi ile TCK 'nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin 3. bendinin hükümden tamamen çıkarılması, sonuç cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında göçmen kaçakçılığına ve rüşvet vermeye teşebbüs, sanık ... hakkında göçmen kaçakçılığına teşebbüs suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Rüşvet teklifine konu paranın, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle TCK'nın 55/1. maddesine göre müsaderesi yerine aynı Kanunun 54. maddesine göre müsaderesine karar verilmesi,

Sanıkların adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların bu aşamada hukuki sonuç doğurmayacağı ve yasal engel teşkil etmeyeceği gözetilerek, CMK'nın 231/6. maddesinde yer alan objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmek suretiyle bu hususta bir karar verilmesi gerektiği nazara

alınmadan, "Sanık hakkında daha önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğundan, bu sabıka kayıtları doğrultusunda ileride suç işlemekten çekineceklerine dair mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığı" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,