Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/8218 K.2017/2533

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın işyerinde herhangi bir alışveriş yapılmadığı halde, alışveriş yapılmış gibi kendilerine para ihtiyacı nedeniyle başvuran kişilere ait kredi kartları ile pos cihazı aracılığıyla işlem yapıp, gerçek olmayan bu alışveriş tutarından belli bir komisyon kesintisi yaparak geriye kalan kısmı nakit olarak ödeme ya da komisyonu verdiği paranın üzerine ilave ederek kendisine başvuran kişinin kredi kartından çekmesi biçiminde eylemler gerçekleştirmesi ve bankaya komisyon ödememesi veya kredi kartı sahiplerinden aldığı komisyon miktarından az ödemesi halinde,

eylemin kazanç elde etmek maksadıyla başkasına ödünç para verme niteliğinde olacağı gözetilerek, sanığın işyerinde yapılan aramada kuyumculuk faaliyeti ve dayanıklı tüketim malları ticareti yapmasına rağmen satışa konu herhangi bir emtianın tespit edilememesi, ele geçen başkasına ait pos cihazı ile ele geçen diğer defter ve belgelerin içeriğinde kişiler ile borç para verme ilişkisi olduğuna dair kayıtların mevcut olması nazara alınarak öncelikle bankalardan sanık adına alınmış başkaca pos cihazı olup olmadığının sorulması,

belirlenir ise buna ilişkin ve işyerinde aramada ele geçen pos cihazına ilişkin suç tarihlerini kapsayacak şekilde hesap dökümlerinin getirtilmesi, suç tarihlerine göre pos cihazlarından yapılan alışverişler karşılığında bankaya komisyon ödeyip ödemediği ve ... ise miktarlarının sorulması, hesap dökümlerinde adı geçen kişilerin, işyerinde ele geçirilen kredi kartlarının sahiplerinin ve ele geçen ajandada alacak verecek miktarları yazılı kişilerin bir kısmı dinlenilerek gerçekten alışveriş yapıp yapmadıklarının tespit edilmesi, sanığın bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden vergi beyannameleri getirtilerek dosya arasına konulması,

vergi mükellefi olması sebebiyle ilgili Vergi Dairesine ihbarda bulunularak vergi tekniği raporu düzenlenmesinin istenmesi, gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,