KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2014/8357 E., 2017/2522 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- İhmali davranışla görevi kötüye kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın, ...
1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/378 Esasına kayden açılan alacak davasında ... ile ortak vekaletnamelerinin olduğu ve kararın avukat İlknur'a usulüne uygun tebliğ edildiği halde temyiz etmeyerek müvekkili davalının mağduriyetine sebebiyet verdiği iddia ve kabul edilmiş ise de; suça konu tebligatın ... adına çıkarıldığı, adı geçen avukatın tebligatın kendilerine ulaşmadığını, tebligatta ismi geçen... adında bir komşusunun bulunmadığını, karardan haberdar olmadıkları için temyiz edemediklerini beyan etmesi karşısında, belirtilen yerde... isimli bir kişinin var olup olmadığının araştırılması,
varlığının tespiti halinde tanık olarak dinlenilmesi ile hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Kabule göre de;
TCK'nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kesinleşmiş mahkumiyet hükmü niteliğinde olmadığı ve CMK'nın 231/8. maddesine 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 72. maddesi ile eklenen cümlenin de eylem tarihinde yürürlükte bulunmadığı hususu nazara alındığında "cezası ertelendiğinde yeniden suç işlemekten çekineceği" gerekçesiyle hapis cezası ertelenen sanık hakkında, erteleme gerekçeleriyle çelişen "sanığın kişilik özellikleri gözetilerek bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat hasıl olmadığından'' şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
-2-
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2014/8357, K. 2017/2522, 6 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama