Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/8498 K.2014/12471

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle sanık H.. E..'nin hakkında verilen karara yönelik temyiz ya da itiraz yasa yoluna başvurmadığı gözetilerek dosya incelendi;

Sanık A.. E..'nin yokluğunda verilen hükmün 7201 sayılı Tebligat Yasasının 39. maddesine aykırı olarak aynı davada mağdur olan eşi Hatice’ye tebliğinin geçersiz olduğu, bu itibarla da temyiz isteminin reddine dair 19/06/2014 günlü ek kararın usul ve yasaya uygun olmadığı anlaşıldığından kaldırılmasına, adı geçen sanığın temyizinin süresinde olduğunun kabul edilip hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin esastan incelenmesine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki “Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak,

olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun olmayan yasadaki ifadelerin soyut tekrarından ibaret gerekçelerle, hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden, direnme, hakaret ve kasten yaralama suçlarından temel cezaların alt sınırdan çok fazla uzaklaşılmak suretiyle tayin edilmesi,

İddianamede yer almadığı ve CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmediği halde sanık hakkında direnme suçunda TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,