Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/9255 K.2017/3089

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkeme tarafından verilen kısa karar sanıklar müdafiine ve katılan vekiline 14/05/2012 tarihinde tefhim edildiği, sanıklar müdafii tarafından tüm sanıklar adına temyiz ve itiraz yasa yolu açısından süre tutum dilekçesi verildiği, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 16/01/2013 tarihinde sanıklar müdafiin itirazı üzerine, itiraz mercii Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkmesince değerlendirilerek red kararı verildiği, sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün ise temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanıklar müdafiin sadece sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik 16/01/2013 tarihli gerekçeli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede:

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289/1-g maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanığı, katılanı, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi tatmin edecek, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde gerekçeli olması, Yargıtayın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapması ve bu açılardan mantıksal ve hukuksal bütünlüğün sağlanması için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ilkelerine uyulması gerektiği nazara alınmadan, Ceza Genel Kurulunun 25/01/2011 tarih ve 2010/7-192.

2011/1 sayılı Kararında da açıklandığı üzere CMK'nın 230. maddesinin 1/c bendine uygun şekilde ulaşılan kanaat ve sanıkların suç oluşturduğu kabul edilen fiillerine açıkça yer verilmeden, delillerin birbiri ardı sıra dizilmesi dışında, deliller ile varılan sonuç arasındaki dosya kapsamına uygun, mantıksal ve hukuksal bağ da kurulmaksızın sadece ''subuta eren ihmal suretiyle görevi kötüye kullanmak suçunu işlediği yönünde mahkememizde tam bir vicdani kanaat hasıl olduğundan mahkumiyetine karar verilmiştir. ''şeklinde gerekçesiz olarak görevi kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,