Sanıklar ... ve ...'nın görevi kötüye kullanma, sanık ...'in güveni kötüye kullanma ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşürülmesine; sanık ...'ın denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme, görevi kötüye kullanma, görevi ihmal ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına, nitelikli zimmet suçundan mahkumiyetine, sanık ...'in zimmet suçundan beraatine, memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçundan mahkumiyetine
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma, sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı düşürülmesine ilişkin hükümler, sanık ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete sebebiyet verme, görevi kötüye kullanma, görevi ihmal ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler ile sanık ... hakkında zimmet suçundan beraatine ilişkin hükümlerin temyiz incelemesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat, düşme ve ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümler usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan kooperatif vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
.Sanık ...'ın nitelikli zimmet, sanık ...'in ise resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suç tarihleri itibariyle günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü değerlendirildiğinde zimmet miktarı kabul edilen 4.000.TL'nin değerinin az (hafif) olduğu, bu itibarla sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249 ve 765 sayılı TCK'nın 219/3. maddelerinin uygulanma koşulları bulunduğu ve zararın tazmin tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 248/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması gerektiği nazara alınarak 5252 sayılı Yasanın 9/3 ve CMK'nın 34 ve 230. maddelerine uygun olarak lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle
belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime olanak verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Oluşa uygun olarak sanık ...'in işlediği kabul edilen eylemin 5237 sayılı TCK’daki karşılığının 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirlenen 12 yıllık asli ve ilave dava zamanaşımına tabi bulunduğu son suç tarihi olan 08/02/2005 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de:
Sanık ...’in cezasından 765 sayılı TCK’nın 80. maddesi gereğince artırım yapılırken hesap hatası yapılarak 2 yıl 4 ay yerine 2 yıl 6 ay şeklinde fazla ceza tayini,
Sanıklar İbrahim ve Ahmet hakkında bir kısım suçlardan mahkumiyet hükmü kurulmuş olması karşısında, kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan kooperatif lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmemesi,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin ve katılan kooperatif vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.