Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2014/999 K.2016/2757

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve suçun zincirleme olarak işlenmesinin olanaklı olması nazara alınarak; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından sanığın savunmasında belirttiği şekilde bankada vadeli hesabının bulunup bulunmadığı, belirtilen miktarda paranın bankadan çekilip çekilmediği, çekilmesi halinde faiz kaybının ne kadar olduğunun araştırılması,

gerekirse faiz kaybına ilişkin bilirkişi raporu aldırılması ile herhangi bir ticari ilişki bulunmamasına rağmen ödünç olarak verilen para miktarlarının fazla olması ve ödünç verilen paralar karşılığında senetler alınması hususlarının değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,