Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/11599 K.2017/1911

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli şekilde faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması;

bu bağlamda, katılanın sanıktan faizle 28.000 TL aldığını beyan etmesi karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, katılan ...’ın borç olarak aldığını iddia ettiği bu paranın ticari defter ve kayıtlarında bulunup bulunmadığının araştırılması,

sanığın tefecilik yapıp yapmadığına dair kolluk marifetiyle araştırma yaptırılması ve duruşma tutanaklarında adı geçen ...ve İlhami Şahintürk'ün tanık olarak dinlenilmesi ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,