Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/11621 K.2020/2

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümlerin 10/11/2015 tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18 ve CMK'nın 237/2. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin katılma isteminin zimmet suçuyla sınırlı olarak KABULÜNE, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan Hazinenin zarar gören sıfatı bulunmadığından, vekilinin bu suçtan kurulan hükümlere yönelik

temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin, sanık ... müdafin zimmet, sanıklar ..., ... ve ...'ın görevi kötüye kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine, katılan Hazine vekilinin ise zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın Güneri köyü muhtarı olarak görev yaptığı dönemde, köy ihtiyar meclisinin bila tarihli ve 125 no'lu kararıyla köye düğün salonu yapılması ve giderinin köy bütçesinden karşılanması için karar alındığı, ayrıca inşaat işlerini yürütmek ve harcama yapmak üzere sanığa yetki verildiği, ancak düğün salonunun inşaatında kullanılmak üzere alınan malzemeler ile düğün salonu inşaatında fiilen kullanılan malzemeler karşılaştırıldığında, sanığın malzemeleri fahiş miktarda alarak malzemelerin bir kısmını zimmetine geçirdiği iddia ve kabul edilen somut olayda;

sanığın suça konu malzemelerle, düğün salonu dışında, köy konağı, cami tuvaleti, mezarlığa abdest alma yeri, malzeme konması için bina yaptığını ve konağın etrafını lama demiri ile çevirdiğini savunması ile 10/09/2012 tarihli inşaat mühendisi bilirkişinin kök raporunda köy konağının tamamlanmasının 3-7 yıl arasında olduğunu belirtmesi ve bu tarihin de düğün salonu yapımıyla aynı döneme denk gelmesi nazara alındığında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılması amacıyla,

savunmasında bahsi geçen yerlerle ilgili olarak sanığın görevde kaldığı süre boyunca hangi tutarda harcama yapıldığının gerekirse bu hususta bilirkişi raporu da alınmak suretiyle tespit edilerek, hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle zimmet suçunu işlediği kabul edilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiği ve cezanın bir katından anlaşılması gerekenin cezanın kendisi olup, hükmolunacak hak yoksunluğunun 6 yıl 3 ayı geçemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nın 53/1. maddesindeki hakları icra etmekten 10 yıl süreyle yoksun bırakılmasına hükmolunması,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

... köyünde yapılması kararlaştırılan düğün salonuna ilişkin inşaat malzemelerinin alım ve inşaat işlemlerinin fiilen sanık muhtar ... tarafından yürütüldüğü, keza bu hususta köy karar defterinde bila tarihli ve 125 no'lu kararın bulunduğu, sanık azaların muhtarı denetleme sorumluluğunun da bulunmadığı dikkate alındığında, oluşa uygun düşmeyen gerekçe ve yanılgılı değerlendirme sonucu atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işledikleri kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,