Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/1171 K.2018/6908

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eyleminin TCK'nın 257/2. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden TCK'nın 257/1. maddesiyle uygulama yapılması,

Kabule göre de;

Hükümden önce 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında, TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü nazara alınarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İddianamede sanık hakkında TCK'nın 257/2. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden anılan Yasanın 257/1. maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Sanık müdafii 04/06/2013 günlü celsedeki savunmasında lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği halde, sanık hakkında TCK'nın 62. ile 50/1. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,