Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/1196 K.2019/5038

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre rüşvet alma ve verme suçlarından katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve vekili tarafından 20/11/2014 havale tarihli dilekçeyle kamu davasına katılma talebinde bulunulması karşısında, 3628 sayılı Kanunun 18. maddesindeki "...Hazine avukatının yazılı başvuruda bulunması halinde Maliye Bakanlığı, başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazanır." düzenlemesine ve CMK'nın 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Hazinenin rüşvet alma ve verme suçlarından açılan kamu davasına katılmasına,

öte yandan özel belgede sahtecilik suçundan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin bu suçtan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemi ile sanık ... müdafin süresinden sonra vaki ve sonuç ceza miktarı itibarıyla da koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 317 ve 318. maddeleri uyarınca ayrı ayrı reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'un...İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Şube Müdürlüğünde polis memuru olduğu, diğer sanık ...'ın da...ilçesinde ...Trafik Müşavirliği adı altında araç trafik tescil işlemlerinin takibini yaptığı, sanık ...’ın ...’e ait traktör ruhsatının çıkarılması için...İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Büro Amirliğine başvurusu üzerine ruhsat dosyasının açıldığı, ilgili mevzuatında traktöre ruhsat çıkartılabilmesi için fatura uygunluk belgesinin ve zorunlu mali sorumluluk sigortasının olması gerektiği, bu belgelerin olmaması nedeniyle de sanıkların...A.Ş. tarafından ... adlı şahıs adına düzenlenen 161730 seri numaralı faturanın alıcı kısmını ... Karacaköy/Çatalca/İstanbul şeklinde değiştirdikleri, keza 34 ZLK 35 plaka sayılı araca ait uygunluk belgesini ve

.

...plaka sayılı araca ait trafik sigorta pulu yapıştırılmış zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesini ruhsat dosyasına koyarak şekli anlamda dosya oluşturdukları, sanık ...’un da yapılan bu işlemler için diğer sanık ... ile karşılıklı anlaşma yoluyla 400 TL almak suretiyle üzerlerine atılı zincirleme özel belgede sahtecilik, rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarını işledikleri iddia ve kabul edilmiş ise de; sanık ...’in soruşturma aşamasındaki beyanlarına göre, rüşvete konu işin yerine getirilmesinden sonra menfaatin temin edildiği,

işin yapılması karşılığında menfaat temini öncesinde aralarında rüşvet anlaşması olduğuna dair delil bulunmadığı anlaşılmakla; sanık ...’un görevinin gereklerine aykırı davranarak kişilere haksız menfaat sağlaması eyleminin icrai davranışla görevi kötüye kullanma, sanık ...'ın eyleminin de ...'u bu suça azmettirme niteliğinde olduğu,

ayrıca olay tarihinde trafik tescil ve denetleme büro amiri olarak görev yapan ...'ın savcılık beyanında yer alan "şikayet üzerine dosyayı ben çıkarıp incelediğimde araç ile fatura, sigorta poliçesi ve uygunluk belgelerinin tutmadığını tespit ettim ve bu durumu soruşturmayı yapan görevlilere bildirdim" şeklindeki ifadesi karşısında, belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu da gözetilerek, suça konu belge asılları celp edilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması,

denetime olanak verecek şekilde asıllarının dosya içine konulması ve iğfal kabiliyetinin ne şekilde oluştuğunun karar yerinde tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, dosya kapsamı ile oluşa uygun düşmeyen gerekçe ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/10/2011 tarihli ve 175-210 sayılı Kararında ifade edildiği üzere, beyanın bir kısmına itibar edilip bir kısmına itibar edilmemesinin, “ikrarın bölünmezliği” ile “kuşkudan sanık yararlanır” ilkelerine aykırı olduğu gözetilip, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...’in, kardeşinin ihbarı sonrasında yapılan disiplin soruşturmasındaki beyanıyla kendisi yönünden henüz rüşvet isnadı ve soruşturması bulunmayan bu aşamada samimi beyanda bulunarak olayın tüm yönleriyle ortaya çıkmasını sağladığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 254/2. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Yargılamaya konu sahte olarak oluşturulduğu kabul edilen fatura, uygunluk belgesi ve zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesinin aynı anda mı yoksa bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda mı düzenlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yazılı şekilde sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerini içeren TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması,

Sahteliği kabul edilen faturanın "emtiayı temsil eden belge" niteliğinde olduğu, Türk Ceza Kanununun 210/1. maddesinde ve özel yasasında sayılan tüm unsurları taşımaları halinde resmi belge hükmünde kabul edilen “emtiayı temsil eden belge”lerde yapılan sahteciliklerin aynı Yasanın 204/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde özel belgede sahtecilik suçundan hükümler kurulması,

Sanık ...'un yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edildiği halde, hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yzl. İşl. Md.

T/İ