Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/12415 K.2018/2378

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında lehe kabul edilen 4389 sayılı Yasanın 22/3. maddesinin 1, 2, 3. cümleleri ve 765 sayılı TCK'nın 80, 59/2. maddeleri uyarınca ceza tayini ile CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sonuç cezanın kazanılmış hakka konu olan 26/12/2005 tarih, 2005/17 Esas ve 2005/219 sayılı karardaki hükümden daha ağır olmayacak kadar belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde adli para cezası tayin edilmeksizin hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mal edindiği dövizin zimmete geçirilme tarihi itibariyle geçerli olan T.C. Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden Türk Lirasına çevrilerek hesaplanması gerektiği, dosya kapsamından 1.835 Doların 24/10/2000, 18.000 Doların ise 12/06/2001 tarihinde mal edinildiği, bu itibarla belirtilen tarihlerdeki efektif satış kuru esas alınması gerektiği halde 01/07/2003 tarihi esas alınarak hesaplama yapılmak suretiyle sanığın ödemesi gereken miktarın fazla olarak belirlenmesi,