KÜNYE
5. Ceza Dairesi 2015/12784 E., 2016/2732 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Mart 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Rüşvet alma
- Hüküm
- Eylemlerin görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyetlerine
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkilerin kötüye kullanılması suretiyle atılı suçu işleyen ... hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca "cezanın infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına" karar verilmesi yerine sadece "TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra işlemek üzere takdiren 6 ay süre ile bilirkişilik yapmaktan yasaklanması" şeklinde sınırlı uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere,
mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ... yönünden sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak; Sanık ... hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği halde, hapis cezasının kanuni sonucu olan TCK'nın 53/1-2-3. madde ve fıkralarındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "5237 sayılı TCK'nın 53 ncü maddesinin 1 ve 2 nci fıkrası ile 3 ncü fıkrasının 1 nci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin tümüyle çıkartılması suretiyle, sanık ... hakkında kurulan ve sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK,
Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2015/12784, K. 2016/2732, 14 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama