Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/12887 K.2016/2937

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasıyla ilgili Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas 2015/85 sayılı Kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüş, zimmete konu paranın sadece bir kısmının sanık tarafından karşılandığının belirtilmesi nedeniyle gönüllü olarak zimmete geçirilen paranın aynen iade edilmesi veya uğranılan zararın tamamen tazmin edilmesi koşulları oluşmadığı halde uygulanma imkanı olmayan TCK'nın 248/2. maddesine göre cezadan indirim yapılması ve bu madde ile TCK'nın 62. maddesinin tatbiki sırasında hata yapılarak 5 yıl 2 ay 15 gün yerine 4 yıl 14 ay 15 gün hapis cezasına hükmolunması sonuç cezanın

kazanılmış hak gözetilerek belirlenmesi karşısında sonuca etkili bulunmamış, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/09/2011 günlü 2011/5-104 Esas 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmamasının kazanılmış hak niteliğinde olduğu ve 10/04/2007 günlü sanık aleyhine temyiz bulunmayan hükmün Dairemizin 07/04/2015 günlü ilamıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmesi nedeniyle de sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,