Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/1292 K.2015/1411

Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme ve basit tehdit suçlarından sanık Ş.. Y..'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 265/1, 43/2-1, 62, 125/1, 125/3-a, 62, 106/1-2. cümle ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis, 10 ay hapis ve 25 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına dair Bartın Asliye Ceza Mahkemesinin 07/05/2014 tarihli ve 2013/114 Esas 2014/390 sayılı Kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın kararın kendisine tebliğ edilmediği gerekçesiyle yaptığı eski hale getirme talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 05/08/2014 tarihli ve 2013/114 Esas, 2014/390 sayılı Kararına yönelik itirazın keza reddine dair Bartın Ağır Ceza Mahkemesi'nin 18/08/2014 tarihli ve 2014/1095 Değişik İş sayılı Kararının,

Dosya kapsamına göre; sanığın Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesince 09/04/2014 tarihinde talimatla alınan savunmasında, ikametgah adresi olarak Baştarla Mah. Rat 3. D. B.. Sok. No: 54 Zonguldak adresini bildirdiği, Bartın Asliye Ceza Mahkemesince verilen 07/05/2014 tarihli gerekçeli kararın bu adrese tebliğe çıkarıldığı, ancak posta dağıtıcısı tarafından 03/06/2014 tarihinde, "adı geçen şahıs mahalleden taşınmış olup, nerede olduğu ve yeni adresi bilinmiyor" şerhi ile iade edildiği, bu kez sanığın mernis adresi bulunmadığından bilinen en son adres olarak bu adrese 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılarak, tebliğ evrakının kapıya yapıştırıldığı ve komşusunun isim ve imzadan imtina ettiğinin belirtildiği,

Sanık tarafından mahkemesine eski hale getirme talebinde bulunularak, halen belirtilen adreste ikamet ettiğini, yaptığı araştırma sonucuna göre, posta dağıtıcısının hiçbir zaman bu adrese bir tebligat yapmadığını, 35. maddeye göre yaptığı tebligat evrakını da kendi mahallesi muhtarına değil, başka bir mahalle olan B. Mahallesi Muhtarı A.

A.'a bıraktığını, tebligat evrakını 01/08/2014 tarihinde bu muhtarlıktan teslim aldığını, karardan bu tarih itibarıyla haberdar olduğunu, posta dağıtıcısı hakkında Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığına şikayette bulunduğunu beyan ederek,

buna ilişkin bilgi ve belgeleri ibraz etmiş olması karşısında, tebligata ilişkin olarak yaptığı eski hale getirme talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 17/12/2014 gün ve 94660652-105-74- 9767-2014-22637/74960 sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Hükümlünün 04/08/2014 tarihli başvurusunun, temyiz mahiyetinde kabul edilip bu istemin reddine dair 05/08/2014 tarihli ek karara karşı 07/08/2014 tarihinde yapılan itirazın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan CMUK’un 315/son maddesi uyarınca temyiz mercii tarafından karara bağlanması gerekirken Bartın Ağır Ceza Mahkemesi tarafından merci sıfatıyla itirazın karara bağlanması hukuki değerden yoksun olmakla, kesinleşmeyen hükümlere yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,