Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/13459 K.2020/5219

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanığın sübutu kabul edilen "yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama" suçunun hükümden önce 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 89. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 255. maddesinin "nüfuz ticareti" başlığı altında yeniden düzenlenip suç unsurlarında değişiklik yapılarak kamu görevlisi olmayan gerçek kişilerin de suçun faili haline getirilmesi, failin kamu görevlisi olmasının suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hali olarak düzenlenmesi karşısında, suç tarihinde ...

Temel Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğü Acil Afetler Daire Başkanlığında tıbbi teknolog olarak görev yapan sanığın, medikal tıbbi malzeme satışı yapan mağdurlara yönelik, ihale komisyon üyesi olduğunu, teklif vermeleri halinde ihalenin kendilerinde kalacağını söylemek suretiyle ...'den 40.000 TL, ...'tan 37.000 TL para alma, ...'den ise aynı yöntemle 60.000 TL para almaya teşebbüs etme şeklinde gerçekleştirdiği eylemlerinde, ihalelerin gerçekte hiç yapılmadığı ve sanığın ihalelerde nüfuz sahibi de olmadığı

hususları birlikte değerlendirilmek suretiyle TCK'nın 255. maddesinde 6352 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik sonrasında dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilip, yasal değişiklikten önceki yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama ile dolandırıcılık suçlarına ilişkin düzenlemeler ve 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve TCK'nın 157/1. maddesi kapsamındaki dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış olması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza

Kanununun 7/2. maddesi de nazara alınarak, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre lehe yasa karşılaştırmasının yapılması suretiyle hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, gerekçede eylemler dolandırıcılık suçu olarak kabul edilip çelişkiye ve karışıklığa neden olacak şekilde yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama suçundan hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla mağdura karşı gerçekleştirdiği eylemlerine ilişkin olarak hakkında zincirleme suç hükümlerini içeren TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, her bir mağdura yönelik ayrı ayrı nüfuz ticareti ve bu suça teşebbüs suçlarından cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53/1. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçları TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,