Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/4137 K.2016/9912

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Resmi belgede sahtecilik suçunun mahiyetine göre doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan, bu nedenle hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşılan müşteki ... vekilinin bu suçtan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyiz yeteneği bulunmadığından, aynı Kanunun 264. maddesi de gözetilerek sanık müdafiin sadece buna yönelik temyiz istemi

.itiraz mahiyetinde kabul edilerek mahallinde merciince değerlendirilerek bir karar verildiği ayrıca ... ve ... haklarında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı temyiz talebinin bulunmadığı anlaşılmakla, incelemenin resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümleri yönünden katılan SGK vekili ve O yer Cumhuriyet Savcısının, ... ve ...'in zimmet suçundan verilen beraat hükmü yönünden katılan kooperatif vekili ile müşteki ... vekilinin, zimmet ve resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden sanıklar müdafiileri ile katılan SGK vekilinin temyiz itirazlarıyla sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ..., .., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Sanıkların üzerine atılı eylemin 765 sayılı Kanunun 345. maddesi kapsamında özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı; 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, sanıkların işe giriş belgelerinin verildiği 31/12/2004 ve 28/02/2005 olan suç tarihleri ile karar tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Sanıklar ..., ... ve ... (..oğlu), ... (.. oğlu) haklarında zimmet suçlarından verilen mahkumiyet ve beraat hükümlerinin incelenmesinde;

1163 sayılı Kooperatifler Kanununun Ek 2/son maddesine göre Çevre ve Şehircilik Bakanlığının yapı kooperatifleri ve üst kuruluşlarının yönetim ve denetim kurulu üyeleri ile memurları hakkında görevlerine ilişkin olarak işledikleri suçlardan dolayı açılan kamu davalarına katılma hakkı olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nın 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve Ceza Muhakemesi Kanununun mağdur ... katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hükümler kurulması,

Sanık ... hakkındaki resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükümünün incelenmesinde;

Muhasebecilik yapan sanığa yüklenen, diğer sanıkları kooperatifte çalışmadıkları halde çalışıyormuş gibi gösterme eyleminin; işe giriş bildirgesi verme yükümlülüğünün suç tarihinde yürürlükte bulunan 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 9. maddesi uyarınca işverene ait olması, 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanununun 2-A maddesinde belirtilen “muhasebecilik ve mali müşavirlik

mesleğinin konusu” kapsamındaki işlerden olmaması nedeniyle, aynı Yasanın 47. maddesine göre, anılan meslek mensuplarının görevleri sırasında veya görevleri sebebiyle işledikleri suç kapsamında sayılamayacağı gibi 10/07/2008 tarihli ve 5786 sayılı Yasa ile serbest muhasebeci ibaresinin madde metninden çıkartıldığı cihetle, 765 sayılı TCK'nın 345, 80. (5237 sayılı TCK'nın 207/1, 43.) maddeleri kapsamında özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı; bu suçun da 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi bulunduğu, suç ve karar tarihleri arasında bu sürenin de gerçekleştiği nazara alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanıkların suç tarihinde cezai ehliyetinin bulunmadığına ilişkin savunması üzerine sevkedildiği ... Yunus Emre Devlet Hastanesince düzenlenen raporun savunmayı doğruladığı, ancak sanık hakkında Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinden başka bir soruşturma sırasında aldırılan 07/10/2011 tarihli rapordaki muhalefet beyanları da dikkate alınarak; yeniden Adli Tıp Kurumuna sevkiyle aldırılacak raporun sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanıkların mahkumiyetlerine karar verildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren katılan SGK lehine vekalet ücretine hükmolunmaması,

Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

M/B