Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2015/4262 K.2018/9444

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay tarihlerinde Esenyurt Devlet Hastanesinde göğüs hastalıkları uzmanı olarak görev yapan doktor sanığın göğüs hastalıkları polikliniğine gelen ve göğüs ağrısı şikayeti olan hastaları muayene ederek gerekli tetkikleri yaptırdıktan sonra uzmanlık alanı dışında olan ve kardiyolojiyi ilgilendiren ancak anjiyografi uygulamasını gerektirir ölçüde kroner arter hastalığı tespit edilemeyen hastaları hastanede bulunan kardiyoloji uzmanına yönlendirmesi gerekirken anjiyografi uygulanması için Özel Avrupa Şafak Hastanesine yönlendirdiği ve bu şekilde görevinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia

edilen somut olayda; söz konusu hastaneye yönlendirilen hastalar ... ve ...'ın aynı zamanda olayın tanıkları oldukları da gözetilip, bu şahısların konuyla ilgili ayrıntılı beyanlarının alınması, adı geçen hastaların ayrıntılı teşhis ve tedavi evraklarının dosya arasına alınarak yapılan iş ve işlemlerin tıp kurallarına uygun olup olmadığının tespiti adına dosyanın kül halinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek rapor aldırılması ve hasıl olacak sonuca göre sanığın eylemi nedeniyle objektif cezalandırma şartı olan kişi mağduriyeti,

kamu zararı veya kişilere haksız menfaat sağlanması unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediği de denetime olanak verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmesi sonrasında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,